قناعت

فاصله داشت طرز رقتارت
با کمالی که از تو در یادم

نقش بست و چنین شدم ویران
از حضوری که مانده در یادم

تو چرا این چنین خرامانی
مستی چشم مانده در یادم

وای از حجم ابروان تو
از دو چشمی که مانده در یادم

تو و لبخند های جادویی
من و چشمی که مانده در یادم

قول دادی رها کنی اما
ای صد افسوس یار در یادم

تو و بی محلی امروز
من و آن محله در یادم

سر سجاده هم دعا کردم
یا رب او را ببر تو از یادم

من به یک آینه ، یک بستگی پاک قناعت دارم

ما بی تو خسته ایم

تو بی ما چگونه ای؟

همیشه فکر میکردم شاید اگر نباشی فرقی نکند. کسی دلگیرت نشود. بدون چشم نگران و امیدوار زندگی سخت خواهد شد.

این روزها تمام تلاش و تمرکز من شده رسیدگی کردن به منی که مدتها بود از آن غافل بودم.